کانادامیزان مهاجرت را افزایش و استرالیا پذیرش ویزاراکاهش می‌دهد

کانادا میزان مهاجرت را افزایش می‌دهد؛ استرالیا میزان پذیرش ویزا را کاهش می‌دهد.

کانادا و استرالیا در سال‌های اخیر برنامه‌های مهاجرتی کاملاً متفاوتی را دنبال کرده‌اند و این روند در طول بحران ویروس کرونا هم ادامه یافته  است.

مهاجرت برای موفقیت اقتصادی کانادا و استرالیا حیاتی است. در دهه‌های اخیر، وابستگی هر دو کشور به افراد جدیدی که اقامت دائم  و ویزای موقت می‌گیرند مثل دانشجویان خارجی و کارگران خارجی برای تقویت جمعیت، نیروی کار و رشد اقتصادی، رو به افزایش رفته است.

جذب دانشجویان خارجی برای درک مزایای اقتصادی مهاجرت در هر دو کشور به عنوان یک معیار مفید تلقی می شود. دانشجویان خارجی سالانه حدود ۲۲ میلیارد دلار به اقتصاد کانادا کمک می‌کنند و ۱۷۰۰۰۰ شغل را حفظ می‌کنند. این دانشجویان هر ساله ۳۹ میلیارد دلار به اقتصاد استرالیا کمک می‌کنند و ۲۴۰۰۰۰ شغل را حفظ می‌کنند.

حدود ۲۲ درصد از جمعیت ۳۸ میلیون نفری کانادا از مهاجران تشکیل شده است و ۳۰ درصد جمعیت ۵/۲۵ میلیون نفری استرالیا را مهاجران تشکیل می‌دهند.

این آمار نشان می‌دهد که ۸ میلیون مهاجری که در هر یک از این کشورها زندگی می‌کنند، تأثیر بزرگ‌تر و مثبت‌تری بر اقتصاد و ایجاد شغل دارند.

در هر حال، کانادا و استرالیا در سال‌های اخیر برنامه‌های مهاجرتی کاملاً متفاوتی را دنبال کرده‌اند و این روند در طول بحران ویروس کرونا هم ادامه یافته  است.


پیش‌روی برنامه‌های مهاجرتی در مسیرهای مخالف

کانادا سطح مهاجرت را از اواخر دهه ۱۹۸۰ میلادی پیوسته افزایش داده است و در سال‌های گذشته میزان جذب مهاجر را بالاتر برده است تا اقتصادش را تثبیت کند. استرالیا هم در اواخر دهه ۱۹۹۰ میلادی شروع به افزایش سطح مهاجرت خود کرد اما در سال‌های اخیر مسیر خود را تغییر داده است.

کانادا تنها چند روز پیش از آنکه به‌شدت درگیر ویروس کرونا شود، اعلام کرده بود که در سال ۲۰۲۰ قصد دارد ۳۴۰۰۰۰ درخواست اقامت دائم را بپذیرد (این عدد براساس سرانه، برابر ۹/۰ درصد جمعیت کانادا است) و حتی در سال های ۲۰۲۱ و ۲۰۲۲ نیز در سطح بالاتری درخواست های اقامت دائم را پذیرش کند. پیش از این، کانادا حدود ۲۶۰۰۰۰ پذیرش اقامت دائم در سال داشت و در سال ۲۰۱۶ تصمیم گرفت سالانه ۳۰۰۰۰۰ ورودی داشته باشد.

کانادا برنامه دارد که ۵۸ درصد مهاجرانش از روش‌های اقتصادی، ۲۷ درصد از روش‌های خانوادگی و ۱۵ درصد از روش پناهدگی و سایر زمینه‌های بشردوستانه وارد این کشور شوند.

در همین حال، سال گذشته استرالیا اعلام کرد که از تعداد پذیرفته‌شدگان سالانه برای دریافت اقامت دائم میزان ۳۰۰۰۰ نفر کاهش می‌دهد و تا سال ۲۰۲۳ تعداد مهاجران ۱۶۰۰۰۰ نفر در سال خواهد شد (۶/۰ درصد جمعیت این کشور). پیش از اعلام این کاهش، استرالیا به مدت ۸ سال متوالی جمعیت هدف خود را در حدود ۱۹۰۰۰۰ نفر مهاجر نگه داشته بود.

طبق برنامه فعلی استرالیا، ۷۰ درصد مهاجران از روش‌های اقتصادی و ۳۰ درصد دیگر از روش‌های خانوادگی وارد این کشور خواهند شد.


دعوت کانادا از تعداد بیشترمتقاضیان مهاجرت در طول همه‌گیری کووید-۱۹

همان‌طور که قابل‌درک است، همه‌گیری ویروس کرونا، سیستم مهاجرتی هر دو کشور را تحت تأثیر قرار داده است. با این حال، کانادا همچنان در تلاش است تا حد ممکن به هدف  خود در جذب تعداد مهاجرانی که از روش‌های اقتصادی وارد کانادا، نزدیک شود.

در ماه آوریل، کانادا۱۱۷۰۰ دعوتنامه برای متقاضیان اقامت دائم از طریق برنامه فدرال نیروهای متخصص (Express Entry) صادر کرد که در مقایسه با ۷۸۰۰ دعوتنامه در ماه گذشته و ۸۰۰۰ دعوتنامه در ماه فوریه رقم قابل‌توجهی است. به‌علاوه، در طول این مدت استان‌های کانادا همچنان سایر روش‌های دریافت اقامت دائم را به متقاضیان مهاجرت ارائه ‌کرده اند.

ولی در سوی دیگر، این همه‌گیری باعث کاهش چشم‌گیری در دعوت استرالیا از متقاضیان مهاجرت به روش‌های اقتصادی شده است.

ماه پیش، استرالیا ۱۰۰ دعوتنامه برای متقاضیان مهاجرت از طریق سیستم افراد متخصص (Skill Select) صادر کرد. در حالی که، در ماه مارس ۲۰۵۰ دعوتنامه و در ماه فوریه ۱۵۰۰ دعوتنامه صادر کرده بود.


دلیل نیاز هر دو کشور به مهاجر

کانادا و استرالیا هر دو به‌خاطر سالخوردگی جمعیت و نرخ پایین تولد از ورود مهاجران استقبال می‌کنند. میانگین سن در کانادا ۴۱ سال و در استرالیا ۳۸ سال است. نرخ تولد در کانادا ۵/۱ و در استرالیا ۷/۱ است. نرخ تولد در هر دو کشور پایین‌تر از معیاری است که برای جایگزین ‌شدن جمعیت لازم است (۱/۲ کودک به ازای هر زن).

در سال ۲۰۱۸ تا ۲۰۱۹، جمعیت کانادا ۴/۱ درصد (۵۳۱۰۰۰ نفر) رشد داشت که ۸۲ درصد آن به‌دلیل ورود افراد با اقامت دائم و موقت و ۱۸ درصد به‌دلیل افزایش طبیعی بوده است (تولد منهای مرگ).

در سال ۲۰۱۸ تا ۲۰۱۹، جمعیت استرالیا ۵/۱ درصد (۳۷۱۰۰۰ نفر) رشد داشت که ۵/۶۲ درصد آن به‌دلیل ورود افراد با اقامت دائم و موقت و ۵/۳۷ درصد به‌دلیل افزایش طبیعی بوده است.

مهاجرت برای توانمندسازی هر دو کشور درتقویت رشد نیروی کار، که یکی از دو راه ممکن برای رشد اقتصاد است، بسیار مهم و حیاتی بوده است. راه دیگر استفاده سازنده‌تر از نیروی کار موجود است.

علاوه بر این، مهاجران به کاهش فشارهای اقتصادی‌ای که ناشی از سالخوردگی جمعیت هر دو کشوراست، کمک می‌کنند. زیرا فعالیت اقتصادی که توسط مهاجران ایجاد شده به افزایش درآمدهای دولت برای تأمین بودجه خدمات حیاتی اجتماعی، مثل خدمات درمانی که هزینه آن به‌خاطر سالخوردگی سریع جمعیت در حال افزایش است، کمک می‌کند.


رویکرد کانادا و استرالیا پس از بحران ویروس کرونا چگونه خواهد بود؟

برخی از رهبران سیاسی در استرالیا در حال حاضر به دلیل بحران کووید-۱۹، خواستار کاهش بیشتر سطح مهاجرت این کشور هستند. برای مثال، سناتور کریستن کانلی اخیراً در روزنامه سیدنی مورنینگ هرالد اظهار داشت که حفظ همان میزان مهاجرت قبلی به کارگران استرالیا آسیب خواهد رساند.

تا به امروز در کانادا بحث‌های سیاسی چندانی درخصوص سیاست‌های مهاجرتی کشور پس از این همه‌گیری صورت نگرفته است، با این حال وزیر مهاجرت کانادا اخیراً بیان داشت که دولت فدرال همچنان در صدد جذب مهاجران برای کمک به بهبود اقتصاد کانادا می باشد.

با توجه به بی‌ثباتی بحران ویروس کرونا، هیچ‌کس نمی‌تواند آینده سیاست‌های مهاجرتی کانادا و استرالیا را پیش‌بینی کند. با این وجود، تصمیم کانادا برای دعوت از تعداد بیشتری از متقاضیان مهاجرت از طریق برنامه نیروهای متخصص در ماه گذشته حاکی از تمایل این کشور به حفظ سطح بالای مهاجرت برای تقویت اقتصاد است.

به‌علاوه، چهار عامل کانادا را قادر ساخته است تا حتی پس از دوره‌های دشوار اقتصادی، از جمله پس از بحران مالی جهانی در سال‌های ۲۰۰۸ و ۲۰۰۹، همچنان سطح بالای مهاجرت را حفظ کند. چهار عامل تاریخ، جغرافیا، خط‌مشی‌ها و سیاست کانادا می‌توانند باعث شوند که وقتی همه‌گیری را پشت سر بگذاریم، کانادا به برنامه افزایش سطح جذب مهاجر خود برای سال های ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۲ پایبند بماند.

پاسخ دهید